Henk Van hellem

02/10/1957 – 14u03

Zie me daar liggen in het Sint-Pietersziekenhuis in Brussel. Een klein nietig ding, amper 2 dagen oud. Even nietig als de Sputnik die op dat ogenblik als eerste door de ruimte zoefde en af en toe “beep” zei. Even nietszeggend als de geluiden die ik op dat ogenblik maakte. Het was een andere tijd toen in de jaren ’50. En ja ik werd in een luxeleven geboren. We hadden warm water uit een kraan, een fototoestel, centrale verwarming, een telefoon (zoiets in zwarte bakeliet met een draaischijf), een auto, radio, …