Staan de beste stuurlui aan de wal?

Henk Van hellem

Geconfronteerd met een gegeven dat haaks staat op alles waarin ik geloof, alles waarvoor ik sta, nam ik ontslag uit de raad van bestuur van De Markten. Een reactie van een vriendin was dat het haar plots deed denken dat “de beste stuurlui aan de wal staan”.

Ik heb een stap opzij gezet, dat is duidelijk. Ik zal in de toekomst ook niet meer deelnemen aan het debat, niet meer meewerken aan de bepaling van strategie en visie, en in die zin sta ik inderdaad aan de wal. Maar mijn ontslag heb ik ingediend als bestuurder, niet als buitenstaander.

Mijn ontslag is een duidelijk signaal dat wat is gebeurd niet kan voor mij. Niet had mogen gebeuren, vandaag niet, maar ook morgen niet. Al bijna 30 jaar krijg ik allerhande argumenten te horen waarom we fascisten en extreemrechts moeten behandelen als alle anderen. Ik deel die mening niet.

Mensen die een ideologie onderschrijven die gebaseerd is op uitsluiting en discriminatie van mensen op basis van herkomst, huidskleur, geloof…. hebben geen plaats in onze stad, in een democratie. Zelfs al werden ze op democratische wijze verkozen, het blijven anti-democraten die de samenleving geweld aan doen. In deze stad zijn we veroordeeld om met de hele wereld samen te leven, een politiek van uitsluiting, discriminatie en haat hoort hier niet thuis. Hoort nergens thuis.

Geconfronteerd met onmacht en in de onmogelijkheid om de situatie bij te sturen, geef ik er inderdaad de voorkeur aan op een stap opzij te zetten, om aan de wal te gaan staan. Liever een nederlaag dan noodgedwongen te doen alsof er niets aan de hand is.

Als iedereen zwijgt en niets doet dan pas krijgen fascisten en extreemrechts vrij spel.